arkadaşlar uzun bir aradan sonra göreleden döndüm  aklım kaldı oralarda doğası yeşilliği her bir şeyleri çok güzeldi  uçaktan indim eşim beni kaybetti küçük bir hava alanı ve gelişte yurtiçi neden kaybetti ki bir türlü karşılaşamıyoruz telefon trafiği devam ediyor sevgilim canım yok ortalarda aaaa o da ne bak bak uzaktan gördüm nasıl kendimi farkettirsem diyorum telefon etmek aklıma gelmiyor yanına koşsam bavulum hani derler ya gavur ölüsü gibi orda bıraksam ya çalınırsa neyse bıraktım ardımda bavulu bir gözümde üzerinde bakıyorum arada sesleniyorum eşime yok duyuramıyorum sesimi aaayyy öfffff dedim son sürat sesimle bir seslendim ohhhhh duydu beni ve gördü tabiii bu arada etrafımda ki hava alanı sakinlerinin kafaları bize doğru döndü ben biraz utandım sıkıldım şaşırdım  acaba o kadar mı çok bağırdım seslendim sevgilime evet ben çok yüksek sesle seslenmişim olsun ne yapayım tam 25 gündür görmemişiz birbirimizi özlemişiz  eşim daha çok özlemiş heyecanlanmış ve ondan beni kaybedip bulamamış laf aramızda böyle eşler arada birbirlerini yalnız bırakmalılar ki birbirlerinin kıymetini anlasınlar biz böyle düşündük vallahi en çokta erkekler için geçerli bu söylediklerim neyse arabamıza bindik eve geldik tamam biliyor ve tahmin ediyorum evin durumunu da ama bu kadar da olmaz ki eeee be canım ne bu evin hali kalk gidelim olmuş her bir taraflar yarından itibaren ev temizlenecek arada bir buraya gelip başından sonuna kadar gezi notlarımı sizlerle paylaşmak istiyorum sizlerde isterseniz her gün bir kısım yazacağım neler yedim neler yaptım nerelere gittim gezdim her bir şeyleri  ilk gün bu kadar şimdi kalkıp evi toparlayım ilk makineye çamaşırlar atılsın sevgilerimle bana güç dileyin işim çok zor çokkkk